Κρυμμένος Θησαυρός

Η μελωδία ενός γνώριμου τραγουδιού μου έφερε στον νου την όψη ενός αγαπημένου μου ανθρώπου.
Είχε καστανά μάτια τα οποία θυμάμαι όταν ντρεποταν ή αισθανόταν άβολα αλλά ακόμα και σε στιγμές ευτυχίας εστρεφαν αργά το βλέμμα τους προς τον άνθρωπο που αντίκριζαν , και είχε ομοίος καστανά μαλλιά.
Αν μπορούσε λοιπόν η μουσική να ήταν όλη του η ζωή και οι στίχοι της , ανάσα του τότε δίχως αμφιβολία θα έλεγα πως ζει το όνειρο του.
Ηταν όμως διαφορετικός από τους υπόλοιπους , δύσκολα τον καταλάβαινες , όχι! δεν ήταν μυστήριος , αλλά είχε μία δικιά του ιδεολογία. Την οποία πάντα λατρευα να εξερευνώ. Ήθελε πάντα να ζωγραφίζει το γέλιο στο πρόσωπο μας , δεν άφησε όμως ποτέ να δείξουν τα μάτια του την δική του θλίψη. Ήταν κάτι που αυτόματος αγαπούσα και ζήλευα με γλυκό τρόπο αλλά πάντα μου δημιουργούσε νέες απορίες , είναι όντως καλά ; γιατί τόση σιωπή ; Οι απορίες μου με τον καιρό λύνονταν , άρχισα να τον καταλαβαίνω από ένα μόνο βλέμμα του και να ξέρω το πως είναι , τελικά δεν έφταιγε εκείνος αλλά μάλλον κατι με κρατούσε πισω , για να μην αντιληφθώ. Έκρυβε μέσα του μία ολοφάνερη αγάπη για εκείνους που κοιτούσαν την ψυχή και όχι την καρδιά του.
Εκτός από την μουσική όμως λάτρευε αλλά δύο πράγματα , το πρώτο ήταν η γυμναστική , τον θυμάμαι το καλοκαίρι όταν ο ήλιος βασίλευε άλικος , εκείνος να αθλητε και για να ακριβολογω , να τρέχει.
Η άλλη του αγάπη , που πάντα τον ευαισθητοποιουσε , ήταν ο σκύλος του , με κοντό καταμαυρο γυαλιστερό τρίχωμα σαν ολοκαίνουργο
παιχνίδι και σκούρα μελανά μάτια. Κατά τη γνώμη μου ήταν ο μονος στον οποίο εκδήλωνε την αγάπη του δίχως να αφήσει μικρά κενά απορίας.
Και τώρα που το αναθεωρώ νομίζω πως όντως η μεγάλη του αγάπη δεν ήταν τα απλετα ηλεκτρονικα παιχνίδια ούτε οι ατελείωτες συλλογές του από Cd , αλλά ο σκύλος του , το πανέμορφο αυτό πλάσμα που μεγάλωσε τόσα χρόνια δίπλα του , που από μικρό μικρό παιδάκι έχωνε μεσα
στην αγκαλιά του και που πάντα έπαιζε πρωταρχικό ρόλο στη ζωή του αφού του είχε δώσει και έναν μοναδικό ρόλο , τον ρόλο του αδελφού , όσο παράξενο και αν ακούγεται , κάτι απίθανο για πολλούς ανθρώπους είναι ένας τρόπος ζωής για τους άλλους , μέχρι να καταλάβουν πως όλα γύρω μας έχουν την δική τους ξεχωριστή αξία.
Από ότι φαίνεται με συνεπηρε ο σκοπός του τραγουδιού ο οποίος δεν είναι άλλος από το να πιάνει τον νου αιχμάλωτο. Δεν πειράζει όμως ήταν μια ωραία αναδρομή για να καταλάβουν όλοι πως ο άνθρωπος κρύβει τα πιο μαγικα συναισθήματα μέσα του οπως έγινε και στην περίπτωση αυτή , ένα σεντούκι απλό και συνηθισμένο για πολλούς απ’ έξω αλλά ενας ανεπανάληπτος θησαυρός για λίγους από μέσα.
Κλείνω με μια ευχή στον άνθρωπο μου αυτό : Ο κόσμος να φτάνει όλο και πιό ψηλά για εκείνον.

998847_148106262060735_1424949631_n

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s