Νιώθω Την Αφή Σου Όταν Είμαι Μακριά Σου

Τα μανίκα του ακουμπησμένου πάνω στην καρέκλα μπουφάν μου έγερναν στην μέση μου και η γούνα του ένιωθα να με ζεσταίνει σαν μια μικρή κουβέρτα γύρω μου.Και ήρθε στο νου μου μια ανάμνηση που θεωρούσα ξεχασμένη εδώ και καιρό. Μα πάρ’ όλο τη μάσκα που έκρυβε την αλήθεια ήξερα πολύ καλά το τι γίνεται μέσα μου.
Το περασμένο καλοκαίρι πριν χαθεί η αγάπη , πριν παγώσει τ’αγέρι και πριν μαραθεί και το τελευταίο τριαντάφυλλο , η άκροθαλασσιά έδινε λίγο περισσότερο χρώμα στον δικό μας έρωτα. Όπως και τότε την αμήχανη εκείνη μέρα του Ιουνίου πριν μπει ο Ιούλης , αποφευγαμε κάθε δυνατό αντικριστό βλέμμα , κάθε λογής λέξεις και σκέψεις. Λάθος , αν όχι εσυ , έπρεπε να το κάνω εγώ , να πιάσω τα κρύα από τον ιδρώτα χέρια σου και να τα φωλιάσω στα δικα μου ζεστά από το άγχος.
Και να αρχίσω να σου θυμίζω πως Σ’αγαπάω πιο πολύ από καθετί , πως μου έχει λείψει η αγκαλιά σου , τα λόγια σου , οι σκέψεις σου , να σου θυμίσω πως ζούσες μέσα από τα μάτια μου , πως χωρούσα στην τσέπη σου σαν μικρό φυλαχτό , πως όταν χάιδευες τα μαλλιά μου ένιωθες πως μπορούσες να έχεις όλο τον κόσμο στα χέρια σου.
Κάθε νύχτα πλέον είναι το πιο μεγάλο βάσανο , φωτογραφίες , σημειώσεις , μπλοκάκια , τετράδια και βιβλία έχουν παντού γραμμένο το όνομα σου συνοδευόμενο με ένα Σ’αγαπάω , τόσες λέξεις , τόσες σελιδες , προτάσεις και παραγραφοι όμως παρ’ολα αυτά δεν μπορεί να εκφράσει ακριβώς το τι νιώθω. Το ότι χωρίς εσένα η ζωή μίση κυλάει δίχως κανένα νόημα , μηχανικα , κυλάει χωρίς να ρωτήσει κανέναν , χωρίς να καταλαβαίνει πόνους και θλιψεις , κάνει απλά τη δουλειά της και μέρα με την μέρα φέρνει όλο και μεγαλύτερο πόνο.
Πόσο μου λείπεις αγάπη μου ; πόσο θέλω να ξανανιωσω τα χέρια σου γύρω μου , να κοιτάζω τα μάτια σου μέχρι να αποκοιμηθώ ώστε να φύγει κάθε πόνος και τρόμος , να.νιώσω την ανάσα σου στο λαιμό μου όπως κάθε βράδυ μας .
Τώρα το μπουφάν έχει αγκαλιάσει σχεδόν όλο μου το σώμα και με τα αγαπημένα μου μποτακια πήρα τον δρόμο για την παραλία , όπως τότε που παραβγέναμε για το ποιός θα φτάσει πρώτος και τελικά οι αγώνες γίνονταν κυνηγητό γύρω από τα δέντρα και οι φωνές των ανθρώπων και των παιδιών έδιναν ρυθμό στα βήματα μας.
Απόψε μία σιωπή έχει πλημμυρίσει το τοπίο , δεν ακούγεται τίποτα παρά μόνο η αρεομένη μουσική του απέναντι μαγαζιού. Κάθησα στο διπλανό παγκάκι , τα ονόματα μας ζωγραφισμένα πάνω του ακόμα , υπομενουν στο χρόνο

.
Ένιωσα τα μάτια μου υγρά και ξαφνικά άλλη μια σταγόνα στο λαιμό μου , δεν μπορεί , γύρισα το κεφάλι μου αργά και τρομαγμένα , εσύ πίσω μου τα μάτια σου βουρκομένα και κόκκινα , έπιασες τα χέρια μου , τα δικα σου έτρεμαν , με κοίταξες πολύ παρατηρητικα σαν να με βλέπεις για πρώτη φορά , δεν άντεξα άλλο έπεσα με μιας στην αγκαλιά σου , το άρωμα σου που ακόμα κι αν ξεθύμανε μου φέρνει πάντα την ίδια ζάλη , με κρατούσες τόσο σφιχτά και το κεφάλι σου ήταν όλο χωμένο στον βρεγμένο από τα ποτάμια δακρύων σου λαιμό μου , απόλυτη σιωπή για λίγο , περπατισαμε μέχρι το σπίτι , έγειρες απαλά στο μπράτσο του καναπέ μπροστά από το αναμμένο τζάκι , και με μία απερίσκεπτη γλυκά με τράβηξες από το χέρι και ξαναχωθηκα στην αγκαλιά σου , τα χείλη σου ακούμπησαν το μέτωπο μου και κατάλαβες πως έκαιγε , πήρες και έριξες πάνω μας την πιο ζεστή κουβέρτα , ο κρυμμένος πυρετός ήσουν εσύ μέσα στο αίμα μου που έκανες ορατή την ύπαρξη του.
Η σιωπή συνεχίστηκε για λίγο ακόμα μέχρι που μίλησες.
« Άγγελε μου , μην με αφήσεις ξανά να φύγω , κρατάμε σφιχτά , ζητά με , πάρε με και κρύψε με μέσα σου , σου χαρίζω την ζωή μου , άλλωστε δεν έχει νόημα χωρίς εσένα , παντού και πάντα είσαι μέσα μου , δίπλα μου , νιώθω την αφή σου όταν είμαι μακριά σου , ακούω τους χτύπους της καρδιά σου , και η φωνή σου κυριεύει τον νου μου. Δεν θέλω αλλο τίποτα στον κόσμο , μακάρι να μπορούσα να.μείνω για πάντα εδώ , με τον θησαυρό στην αγκαλιά μου» .
Σήκωσα τα μάτια μου στο πρόσωπο σου και σου είπα :
« Αγάπη μου , η ζωή μου δικιά σου και η καρδιά μου χάρισμα σου , όλα χωρίς εσένα κενά , μίσα και αδιάφορα , θελω μόνο να σε νιώθω πάνω μου , να ζω στην αγκαλιά σου , να μπερδευομαι στα όνειρα σου , να ερωτεύομαι κάθε μέρα την πιο ζεστή μάτια σου. Όλη μου η ζωή κρέμεται γύρω σου , όλη μου η ψυχή σου έχει δωθεί για πάντα , σε κάθε μου σκέψη κυριαρχείς εσύ , σε κάθε μου λέξη είσαι εκεί. Πες το τρέλα , πες το χαρά , πες το έρωτα.Είναι η μαγεία της καρδιάς σου αστερακι μου , που πάντα με βοηθά να ορθοποδησω , νασυνεχίσω και να μην παψω πότε να σε λατρεύω».
Γι’άλλη μια φορά η σιωπή έκανε την εμφάνιση της αφού τα δάκρυα στα βλεφαρά μας αισθανθηκαν βαριά και έκλεισαν τα μάτια μας.

images

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s